بسمه تعالی
جامعه ادبی نیر (مجمع الشعراء ترک زبان قم) به یاد مرحوم حجت الاسلام محمد تقی نیر تبریزی - همزمان با سفر مقام معظم رهبری به شهر مقدس قم تشکیل شد. و در نظر دارد به معرفی شعراء ترک زبان قم و سراسر کشور و آثارشان و همچنین به ارائه مقالات ادبی و آئینی و غیره بپردازد. و برنامه های فصلی خود را با عنوان «آفتاب انقلاب» در 16 خرداد 1390 آغاز نمود. شاعران محترم جهت عضویت در این جامعه می توانند با ما تماس داشته باشند.
سامانه پیامک جامعه ادبی نیر:
2000118 یه طرفه

جلسات هفتگی جامعه ادبی نیّر
چهارشنبه شب ها ساعت 20:30 الی 23
خیابان شاه ابراهیم - بلوار سوم خرداد -کوچه 6
خیابان شهید شوندی - حسینیه قمر بنی هاشم(ع)
مدیر هنری وب سایت : یوسف ملک پور
  :: مدیر وب سایت : سید بشیر حسینی
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

   

پادشه ساده زیست
یکشنبه 20 مهر 1393 ساعت 10:46 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست کاربر افتخاری | ( نظرات )

پادشه ساده زیست 

سوگند می­خورم به جلال تو یا علی
آیینه­ی خداست جمال تو یا علی[1]
ساقیّ کوثریّ و جهان مست جام توست[2]
زمزم نمی ز بحر زلال تو یا علی

بعد از کمال ختم رُسُل در میان خلق
فوق و فراتر است کمال تو یا علی
در آن شب خجسته­ی اسراء رسول را
مسرور کرده لحن مقال تو یا علی[3]
ترجیع­بند دفتر شعر شجاعتی
غبطه خورند خلق به حال تو یا علی
هم قهرمان عزمی و هم پهلوان رزم
شد لافتی مدال تو یا علی
مانند سرو در دو جهان سرفراز شد
آن کس  كه بوسه زد به نِعال تو یا علی
تاریخ را مطالعه كردم به زیر نور
هرگز نبود و نیست مثال تو یا علی
همچون تومیرو پادشه ساده زیست كیست[4]
الگوست هر ستوده خصال تو یا علی
تنها کسی که گفت: «سلونی» فقط تویی[5]
قربانِ علم و سِحر حَلال تو یا علی
با آه و درد و غصه و آلام و غم گذشت
ایّام عمرِ شصت و سه سال تو یا علی[6]
آن شب که گوش چاه، نوای تو را شنید
آب آب شد ز شرح ملال تو یا علی
در وقت مرگ، کاش تماشا کنم تو را
بهتر ز جنّت است وصال تو یا علی
بر شأن خود «بشیر» کند فخر، روز و شب
زیرا که گشته نوکر آل تو یا علی



[1] - پیامبر (ص) به علی (ع) فرمودند: «أنَا رَسُولُ اللّهِ وَ المُبَلِّغُ عَنْهُ وَ أنتَ وَجْهُ اللّهِ وَ المُؤتَمُّ بِهِ». (ارشادالقلوب، ج 2، ص 404). من فرستاده­ی خدایم و از جانب او ابلاغ می­كنم و تو وجه خدایی كه دیگران باید تو را امام خود قرار دهند.و خود آن حضرت چنین فرموده است: «أنَا وَجْهُ اللّهِ». (رجال الكشی، ص 211).

و امام سجاد (ع) در زیارت آن حضرت چنین سلام می­دهد: «السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللّهِ الرَّضیِّ وَ وَجْهِهِ المُضِیءِ». (بحارالانوار، ج 97، ص 246). سلام بر نام پسندیده­ی خدا و چهره­ی درخشانش.

[2] - به تصریح حضرت محمد (ص)، امام علی (ع) ساقی كوثر است. آن حضرت فرمود: «أنا وارِدُكُم عَلَی الحَوضِ وأنتَ یاعَلیُّ السّاقِی». یعنی: من بر سر حوض كوثر بر شما وارد می­شوم و تو ای علی! ساقیِ آن هستی.  (مناقب آل ابی طالب، ج 1، ص 152.

در تفسیر آیه شریفه­ی «وَسَقهُم رَبُّهُم» (آیه 21، سوره انسان). گفته شده كه مراد علی بن ابیطالب (ع) است. (بحارالانوار، ج 39، ص 212).

[3] - از رسول گرامی اسلام (ص) سؤال شد: در شب معراج خداوند با چه صدایی و با چه لحنی با تو صحبت کرد؟ فرمود: با صدا و لحن علی بن ابی طالب (ع) عرض کردم: پروردگارا! با من صحبت می کنی یا علی؟ فرمود: یا احمد! من مانند اشیا نیستم و با مردم مقایسه نمی شوم و با چیزهای دیگر توصیف نمی شوم. تو را از نور خود و علی را از نور تو آفریدم. بر اسرار و نهان قلبت احاطه و آگاهی پیدا کردیم، دیدم برای تو هیچ چیز محبوب تر از علی نیست، از این رو با زبان علی با تو سخن گفتم. (بحارالانوار، ج39، ص 99).

[4] - چند نمونه از ساده زیستی حضرت علی (ع): ابی اسحاق سبیعی می گوید: من در کودکی با پدرم به نماز جمعه رفتم. علی(ع) را دیدم که خطبه می خواند، اما هرچندگاه پیراهن خود را با دست تکان می داد. از پدرم پرسیدم: آیا برای گرما چنین می کند که به خود باد بزند؟ پدرم گفت: نه بلکه امام(ع) یک پیراهن دارد و آن را شسته و چون هنوز خشک نشده است آن را تکان می داد تا زودتر خشک شود.

امام (ع) درحال خطبه فرمود: همین نیم تنه ام را آنقدر وصله زده ام که دیگر از وصله زننده اش شرم دارم.

«هارون بن عنتره» از پدرش نقل می کند که در فصل زمستان برعلی(ع) وارد شدم درحالیکه سرما شدید بود. دیدم لباس آن حضرت منحصر به یک قطعه قطیفه کهنه است و از سرما می لرزد. عرض کردم یا امیرالمؤمنین آخر تو امیر و بزرگ و خلیفه پیامبری و خداوند برای تو و خانواده ات از این اموال سهم و نصیبی قرار داده، چرا با خود این چنین می کنی و آزار می بینی؟ امام(ع): بخدا قسم از بیت المال شما چیزی کم نخواهم کرد واین قطیفه همان است که من به هنگام بیرون آمدن از مدینه (یا از خانه ام) پوشیده ام.

«سوید» نقل کرده است که به خانه علی(ع) وارد شدم. در خانه بجز حصیر کهنه که روی آن نشسته بود چیزی ندیدم گفتم: یا امیرالمؤمنین تو حاکم و پادشاه مسلمانان و صاحب بیت المال آنها هستی و مردم به خدمت تو می آیند و در خانه تو بیش از حصیر کهنه چیز دیگری نمی بینم. امام(ع) فرمود: ای «سوید» در محل کوچ و عبور ساختمان مجهز نمی سازند زیرا منزل بقا و ابدی درپیش است، لوازم و متاع خود را به آنجا فرستادیم و ما نیز به این زودی بسوی آن خواهیم رفت.

[5] - قال علی (ع): «ایها الناس! سَلُونی قَبلَ اَنْ تَفقِدونی فلانا بطرق السماء اعلم منی بطرق الارض»  : «ای مردم! پیش از آنکه مرا از دست بدهید، هرچه می خواهید، بپرسید. چرا که من به راههای آسمان از راههای زمین داناترم ».  (نهج البلافه، فیض، خطبه 231).

[6] - مدت عمر حضرت مولای متّقیان علی (ع) را می توانیم از خطوطی كه در داخل دست های­مان نقش بسته به دست آوریم. اگر به كف دست چپ نگاه كنیم عدد 81 و در در كف دست راست عدد 18 را می بینیم. پس عدد 18 را از عدد 81 منها می­كنیم و باقیمانده­ی آن یعنی 63 خواهد بود كه هم مدت عمر حضرت محمد (ص) و هم جانِ  و جانشین او حضرت علی (ع) می­باشد.




:: مرتبط با: اشعار سیدبشیرحسینی , اشعار عید غدیر خم , اشعار ,
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic